Бір ӄада Федя Мишаа аалдап келген. Келгеш, «Дорообо, эккі бе?» — дәәш, донун, бөърһун илгәә илип ӄаан.
— Ӄандығ эккі оол, бо Федя! — дәән Мишаныӈ ӄырған-абасы.
Мишаныӈ өөндэ ойнааш, уруғлар Федяныӈ өөӈе барғаннар. Өғдэ Федя донун, бөърһүн стүүл һырыӈа меърһелеп ӄааш, ӄышкырған:
— Энэй, бо мен мен, Федя, Миша бле ӄаъты. Бистіӈ доннарывысты илип ӄағнам! — дәән.

