Час

Узун ӄыъш доосту берді.

Бірәә һүн туърһусунда һенэттэ төдү чүме өъске болу берді. ӄат түъһүк булуттарны ӄаъһирып һалды. Оӈнар дээріні бүътүрү шуғлап ӄаган. Һенэттэ черге буруӈғүү өъскен чаа берді. Ол соӈ булуттар тарээ берді, һүн көстү берді, черні чылыдывытты.

Час болу бергенін эӈ бурун ӄара баъштығ шииҷектэр биливіткеннэр. Оӈнар буътуӄтан буътуӄӄа ээлгірәә уъһяӈнап, неш чөъпрәәсінде ӄуърт тілеп, өөрүньҷүдү сыйттылааннар:

— Чээ-чээ-чиспыӄ! Чээ-чээ-чиспыӄ!