Бир арығ иъштіндэ ділги черлеп чыътӄан. Оӈ һоданнарға тыш бербәән болған. Бір ӄада ӄырған һодан соодаан:
— Че, дуӈмалар! Биъс көъфей бис, ділги нюӈусӄаан! ӄаньҷааӈаш бис оӈдан ыньҷа тыӄӄа ӄоърһуп турар бис? Оӈун ам ӄоърһудар һеректіғ!
Һоданнар шырғай иъштінде чеъштына бергеш, манап чыътӄаннар. Ам ділги келҷик! Ыньҷаарда көъфей һоданнар бірәә ыыт біле:
— Чории бер мындан, Ділги! — дэп ӄоърһуньҷуду ӄышӄырывыттылар.
Ділги ӄоъртӄаш: «Мындығ дыӄӄа ыыттығ ӄандығ ӄоърһуньҷуғ чүме ләән бо?!» — дәәш, дэзивіткен. Унун бәәрі ол арығға ділги келбес болы берген.

