Бир һүрәә иъштіндэ һөөшкэ біле ыът черлеп чыътӄаннар. Оларыӈ бір ӄада мельҷеҷи бергеннэр, дэлеһейдэ төдүсүндэн чү эккі эмиш дэп. Һөөшӄэ:
— Тодүсүндэн эккі сүт бле мырнеэшӄа! — дәән.
Ыът:
— Чоӄ! Төдүсүндэн сооӄ эккі! — дәән.
Мельҷешкен, мельҷешкен, эр таӄӄыняӄӄа барғаннар. Келгеш, эйттырадырылар:
— Эр таӄӄыняӄ! Соодап бернэм биске, дэлеһейдэ төдүсүндэн чү эккі чиме?
Эр таӄӄыняӄ дэйідірі:
— Дэлеһейдэ төдүсүндэн овёот бле һүрүппәә эккі!
Ыньҷаарда һөөшкэ бле ыът эр өъшкүдэн эйттыраалы дэп чорааннар. Оларыӈ эр өъшкәә келгеш, эйттырадырылар:
— Эр өъшкү! Соодап бернэм биске, дэлеһейдэ төдүсүндэн чү эккі эмиш?
Эр өъшкү дэйідірі:
— Дэлеһейдэ төдүсүндэн эккі чеш көк! Ол ындығ амтаннығ!
Ыньҷаарда һөөшкэ бле ыът дэлеһейдэ төдүсүндэн чү эккі эмиш дэп эйттырыын чарып болбааннар.

