Шолбан-оол чээн ӄырган-аҷасы біле ӄаъты һойлар һарап турған. Беърт оғлуӈа ӄырған-аҷа чеш һурағанны ӄуйулга ӄылы берген. Ол ӄаълпаӄ ӄулаӄтығ оода маъһалығ аӄ һураған болған.
Шолбан-оол оозун ӄаълпаӄ-ӄулаӄ дэп адап алған. Бір тура улустуӈ соодун дыӈнаарға, ӄаълпаӄ-ӄулаӄтыӈ иъһесін ӄудуруӄтуғ чип ӄаған діҷи бергеннэр. Оӈ тура сунғаш, һурағаныӈа баарында, оозу нюӈусӄаан бәә ғайнып турған. Һурағанны туътуп алырға, һураған эргектэрін чылғап туруп, эмер болған.
Шолбан-оол һурағанын ӄамнааш, ығлавытӄан. Ону ӄырған-абасы ӄөрүвіткеш, оӈға чеш һурағанығ улуғ һойну туътуп бергеш:
— Моӈны мыньҷаалы эмзірт, оғлум! — дәән.
Шолбан-оол ол һойға һурағанын эмзіртіп турған. Ыньҷааш, аъсырап алған.
Е. Марныӈ біле

